De zoektocht naar ultiem geluk

May 2018

De opdracht was om een kort verhaal te schrijven over iets wat je fascineert met een doem einde. Ik nam een onderwerp in gedachten voor dit verhaal en zocht uitdaging in de emoties en belevingen die de persoon in dit verhaal mee maakt.

Zo mysterieus als je bent, zo interssant vind ik je. Je trekt me aan, en tegelijkertijd maak je me doodsbang. Je bent rustig maar kan ook heel wild zijn. Ik kan alle kanten op, er zijn geen muren die me tegenhouden. Ik voel me vrij, maar ik moet oppassen dat ik niet verdwaal.

Ik verlang naar vrijheid, maar vrijheid kan gevaarlijk zijn. Als ik om me heen kijk ben ik gelukkig. Zoveel kleuren, prachtige vormen en verschillende texturen. Bij daglicht ben je prachtig. Dan zoek ik je op, en kan ik me uren vermaken. Maar als de zon wegzakt in de horizon word ik bang van je. Dan voel ik me niet meer veilig en verlaat ik je weer. In het donker verander jij minimaal. Misschien zorgt de natuur ervoor dat je wilder word. Als dat gebeurd word ik klein en onzeker. Op een avond besluit ik om mijn angst aan de kant te zetten en je een kans te geven in het donker. Ik loop en ik loop tot dat ik je bij mijn tenen voel. Ik krijg het koud van je. Waar is de zon? Waar is het licht? Blijf bewegen, dan blijf je warm. Ondertussen kom je al tot mijn navel. De rillingen lopen over mijn lijf. Is dit wel een goed idee? Toch ga ik verder. Net zo ver totdat ik niet meer kan staan. Als ik op mijn rug lig draag je me. Ik geef me over aan de onzekerheid die ik eerst voor je voelde. Het is oké.

De tijd vliegt voorbij. Ik voel me veilig maar ineens toon jij je wilde kant. Ik ga op en neer en probeer weer terug te gaan. Het lukt me niet. Je word te wild. Ik krijg bijna geen adem meer en mijn benen en armen zijn moe, verkrampen en worden gevoelloos door de kou. Ik red het niet meer om terug te gaan. Ik geef het op en laat me zakken. Ik probeer nog van je te genieten en alle mooie herinneringen naar boven te halen. Ik val op iets hards. De textuur van de grond schuurt over mijn lichaam. Als ik mijn ogen open en naar boven kijk zie ik ineens de eerste weerspiegeling van de zon in jou. Het licht valt zo mooi en sierlijk. Ik ben blij dat je alsnog je prachtige kant aan mij toont. Voor een moment voel ik me weer veilig en gelukkig totdat ik mijn laatste adem uitblaas en wij voor altijd met elkaar verbonden zullen zijn.